სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land
................................................................................................................................................................................
როგორც ჩანს აშშ-ი 2000-იანების დასაწყისში მოულოდნელად ამოტივტივდა ჰიდროპნევმატურად მართვადი სატანკო საკიდრის თემა. ნამდვილად არ ვიცი რისი მიღწევა სურდათ სამხედროებს ამ პროგრამის რეალიზაცით - მაგრამ როგორც იტყვიან, ცდების შედეგები სახეზეა.
ამ პროგრამის განხორციელების რალური მიზეზების შესახებ ამჯერად მხოლოდ მკითხაობა შეგვიძლია. ნუ როგორც მინიმუმ ეგრევე ჩანს რომ, ქვემეხის დახრის კუთხის ქვედა ზღვარი მკვეთრად გაიზარდა, რაც ტანკს კარგად დაცული გორაკების უკნიდან ცეცხლის წარმოების გაზრდილ შესაძლებლობებს აძლევს - თავის მხრივ ეს ტანკის ტაქტიკურ შესაძლებლობებს აფართოებს. ასევე გადახრა შესაძლებელია უკანა მხარესაც და ამის შედეგად ლულის აწევის კუთხეც იზრდება - რაც მთელ რიგ შემთხვევებში სასარგებლოც კი იქნება. სრულიად სხვა საქმეა თუ რა ჯდება ეს ყველაფერი და რამდენადაა ამ თანხის დახარჯვა გამართლებული.
და რამდენადაც ისევე ჩვეულებრივი გრეხვითი ღერძებით მოგორავე Abrams-ების მიხედვით შემიძლია ვიმსჯელო, ამ პროგრამაში „რაღაცამ არ გაამართლა“. როგორც ჩანს პროგრამის მთლიანი ღირებულება იმ მომენტში საერთაშორისო დაძაბულობის ვარდნის ფონზე საკმაოდ მაღალი გამოდგა და თემა მომავლისთვის სათავსოში გადაინახეს. მაგრამ როგორც მე მეჩვენება, ამ გამოცდების შედეგები შეიძლება ახალ ტანკში იქნას გამოყენებული, რომლის შესახებაც ჭორები კარგა ხანია დადის. რათქმა უნდა M1 Abrams ძალიან კარგი ტანკია, მაგრამ მისი უსასრულოდ მოდერნიზაციაც გამორიცხულია.
