Canadian Army Leopard-2 put two round within 10 metres of a target at 7300 metres

The Canadian Army Instructor Gunnery (CA IG) Team in collaboration with RCACS, supported by a crew and tanks from C Sqn RCD, trialed firing the Leopard 2 in the semi-indirect role at a range of 7300m, which was never done before in Canada with a Leopard 2.

Generally speaking, tanks do “direct fire”, which means the gunner can see the target and shoots directly at it. Artillery does “indirect fire”, which is that the gunner and crew cannot see the target and so uses special calculations and a forward observer to hit the target. Sometimes, though, you can see a target but it is too far away for the gunner to see but the commander can see it. This is where Armour ingenuity comes in! With a little bit of clever math and a few tools, it can be done! Canada has previously done this with our former tanks the Leopard 1, and in fact used to teach it as part of tank gunnery. However, until the 3rd of December 2020, no one had tried it with the Leopard 2 in Canada. The CA IG Team arranged a special range to test the concept. Special thanks go to C Squadron RCD for providing the tank, ammunition and the crew. A special recognition must go to a former member of the CA IG team, WO Bulmer, for his enormous contribution to this project and for developing the firing tables. 

Now for the results! The team successfully put two training round (which doesn’t explode) within 10 metres of a target at 7300 metres. Considering that the explosive danger radius of a service high explosive round for tanks is 50 metres, it’s quite an accomplishment. To put that in perspective, if the distance between the opposing’s team blue line and the net in hockey is the normal range of a Leopard 2, we just scored a goal from inside our own blue line!

Via "Royal Canadian Armoured Corps School"

Hybrid tanks

M48 + Leopard-2

Leopard-1 + AMX-30

Leopard-2 + Leclerc

M41 Walker Bulldog + Stingray

 

Autoloader for Leopard-2

Image of the test vehicle with tower T 19 (Leopard 2 AV), in which in 1983 installed the Rheinmetall / Wegmann & Co compact loader for dynamic tests.

Size comparison between T-14 Armata and M1A2, Leopard 2, BM Oplot, Type 99, Leclerc and Merkava.

Size comparison between T-14 Armata and M1A2, Leopard 2, BM Oplot, Type 99, Leclerc and Merkava

Abrams, Challenger-2 and Leopard-2 weight in different configuration

Abrams, Challenger-2 and Leopard-2 weight in different configuration

Source:

• Title : Abrams and Heavy Equipment Transporter Bridge Crossing Capability Analysis
• Tank Bridge Crossing Capability Analysis

Leopard-2AV's protection trials

1975-76 Leopard 2AV trials, hull front penetrated by 107mm HEAT charge, and 127mm HEAT charge.

The hull was tested against 107mm HEAT, 127mm HEAT and 105mm APFSDS. So points 3 (107mm HEAT), 5 (127mm HEAT), 15 (127mm HEAT) and 16 (127mm HEAT) are penetrations (the glD).

• Yellow - 127mm HEAT (636mm pen)

• Red - 107mm HEAT (480mm pen)

• Blue - 81mm HEAT

• Green - 105mm APFSDS

• Sky blue - 100mm APC

The hull was tested against 81mm HEAT, 127mm HEAT, 105mm APFSDS and 100mm APC. So points 3 (127mm HEAT), 7 (81mm HEAT) and 9 (127mm HEAT) are penetrations (the glD).

• Orange - 127mm HEAT (636mm pen)

• Green - 107mm HEAT (480mm pen)

• Yellow - 81mm HEAT

• Red - 105mm APFSDS

• Blue - 100mm APC

Via Wiedzmin

Only 20 out of 152 German Tiger and NH90 helicopters ready for action

As reported by local outlet Bild, the German Army is currently facing severe available issues with its helicopter fleet.

The German Army only had 8 available Tiger attack helicopters (out of a total of 53) and only 12 ready-to-use NH90 transport helicopters (out of 99) available in November, according to local media.

“The catastrophic operational readiness of the tiger now also affects the training of the pilots. This state of affairs is irresponsible,” Tobias Lindner told BILD here.

Availability issues have been impacting the operational effectiveness of the German military for some time now. Last year, we reported that less than a third of German military assets were operational.

The 2018 ‘Report on the Operational Readiness of the Bundeswehr Primary Weapons Systems’ was presented to Germany’s lower house of parliament with the following headline availability figures.

• Typhoon jets: 39 of 128

• Tornado jets: 26 of 93

• CH-53 transport helicopters: 16 of 72

• NH-90 transport helicopters: 13 of 58

• Tiger attack helicopters: 12 of 62

• A400M transport aircraft: 3 of 15

• Leopard 2 tanks: 105 of 224

• Frigates: 5 of 13

• Submarines: 0 out of 6

According to local media, the German Defence Ministry said that a higher number of training missions and deployments since Russia’s intervention in eastern Ukraine in 2014 had caused existing equipment to wear down quicker than it had previously.

“It’s a real disaster for the Navy, it’s the first time in history that there will not be any submarine operating for months,” warned the president of the Foreign Affairs Committee of the German Parliament, Hans-Peter Bartels, in an interview published at the time.

გერმანული Leopard-2-ის ისტორია დასაწყისიდან დღემდე (მცირე მიმოხილვა)

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................

ინდონეზიის მოდერნიზირებული  Leopard 2 Revolution (Leopard-2A4)

თავდაპირველად ბუნდესვერის გეგმებში Leopard 2-ის შეძენა საერთოდ არ შედიოდა. გერმანიის არმიაში M47-ის Leopard-1-ით, ხოლო M48-ის KPz70-ით შეცვლას გეგმავდნენ.

1969 წელს პროექტ KPz70-ის (ამერიკულად MBT70) ჩავარდნის შემდეგ სასწრაფოდ საჭირო გახდა M48-ის შემცვლელი მოძებნა. ათვლის წერტილად KPz70-ის კონცეპცია და პროტოტიბები აიღეს. რამდენიმე კოცეპტუალური კვლევის ჩატარების შემდეგ, რომლებიც ორივე ტანკის თავისებურებებს მოიცავდა, 1970 წლის შუაში გადაწყვიტეს შეექმნათ ეროვნული ტანკი, რომელიც აღჭურვილი იქნებოდა გლუვლულიანი ქვემეხით (105/120 მმ), ეყოლებოდა ეკიპაჟის 4 წევრი, საიდანაც მძღოლ მექანიკოსის კორპუსში უნდა ყოფილიყო განთავსებული, ხოლო დანარჩენი სამი კოშკურაში.

პირველი საცდელი ნიმუშების შემუშავებასა და შექმნაზე სულ ორი წელი იქნა დახარჯული. ასეთ მცირე დროში პროტოტიპის შექმნა KPz70-ში გამოყენებული ტექნოლოგიებისა და გამოცდილების გამოყენების წყალობით მოხდა (კორპუსის დიზაინი, მიზნობრივი და საკონტროლო აღჭურვილობა, ძრავა და სავალი ნაწილი). ამ საბაზისო კონფიგურაციით გამოშვებული იქნა 16 შასი და 17 კოშკურა.

20 მილიმეტრიანი ავტომატური ქვემეხ МК 20-ით და ინფრაწითელი/ხილვადი შუქის ღამის ხედვისთვის განკუთვნილი აკეცვადი პროჟექტორით აღჭურვილი პირველი თაობის პროტოტიპი (1968 წელი). გამოცდებზე მეტი ინფორმაციის მიღების მიზნით საცდელი პროტოტიპები მსხვადასხვანაირად იყო აღჭურვილი

პირველი თაობის პროტოტიპები ძირითადად საბრძოლო მახასიათებლების სამი კრიტერიუმის (საცეცხლე ძალა/ამძრაობა/დაცვა) ზრდის დაბალანსირებულ ფილოსოფიას მიყვებოდნენ. კონცეპციის რადიკალური გადახევდა მაშნდელი თავდაცვის მინისტრის, გეორგ ლიბერის (Georg Leber), გადაწყვეტილებით მოხდა და მახასიათებლების მთელი ეს მკვეთრი ზრდა 1976/66 წლებში აშშ-ი, მაშინ ჯერ კიდევ შექმნის პროცესში მყოფ, XM-1-თან ერთობლივი კონკურსის მკაცრ პირობებთან შესაბამისობაში მოსაყვანად განხორციელდა. გერმანელებმა აშშ-ს მაღალი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად ტანკის დაცვის კონცეფცია  სრულიად შეცვალეს (ჰომოგენური ჯავშნის ნაცვლად ტანკზე სპეცპაკეტი იქნა დაყენებული), ასევე შეიცვლა ჭურვების განთავსების პრინციპიც (მათ შორის მანქანაზე დაყენდა ამოსაგდები ხუფით აღჭურვილი ჭურვების სპეციალური ბუნკერი), სრულიად შეიცვალა ცეცხლის მართვის კონცეფციაც. ამ ცვლილებების შედეგად გერმანელებმა მცირე დროში (1974/74 წლებში) ახალი Leopard 2AV მიიღეს.

მეორე თაობის პროტოტიპი, ასევე ცნობილია სახელით Leopard 2AV (Austere Version)). ეს მანქანები აშშ-ს არმიის საკონტროლო გამოცდებზე მოსარგებად სრულიად იქნა გადაკეთებული. აღნიშნულ გამოცდებზე გერმანული ტანკი ამერიკულ XM-1-ის კონკურენტად იქნა წარმოდგენილი

მიუხედავად იმისა, რომ ეს ახალი მანქანები (ორი შასი და სამი კოშკურა), დაცვის დონის ამაღლების მიზეზით წინამომრბედებთან შედარებით 4 ტონით დამძმდა, ამ ცვლილებებმა მათი საბრძოლო ფასეულობა მაინც მნიშვნელოვნად გაზარდა. აშშ-ს კონკურსის მოთხოვნების წნეხის გარეშე Leopard-2 ვერასოდეს ვერ გახდებოდა მსოფლიოს ერთ-ერთი მეწინავე ტანკი. საინტერესოა, რომ KPZ Leopard-2, შემდგომ შეჯიბრებებში, ყოველთვის ჯობნიდა M 1 Abrams-ს. 1979 წლამდე, როდესაც გერმანელებმა მანქანა სერიაშ ჩაუშვეს, მოხდა Leopard-2AV-ეს დაცვის ოპტიმიზაცია - ძირითადად კორპოუსის წინა დაცვა იქნა გაძლიერებული, რამე თუ AV ვერსიის დაცვა ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებდა.

KPz-ს (ძირითადი საბრძოლო ტანკის) კიდევ ერთი გერმანული პროექტი - სამკაციანი ეკიპაჟი სრულიად კორპუსშია განთავსებული, შეიარაღება კოდევ კოშკურაშია იზოლირებული. მსგავსი პროექტის რეალიზაცია სრულიად ახალი კორპუსის და კოშურის შექმნას მოითხოვდა, ამიტომაც ის ქაღალდის ნახაზებს ვერ გასცდა.

მწარმოებელმა KPZ Leopard 2-ის ბაზაზე რამდენიმე ათეული იდეის შეთავაზება განახორციელა, ერთ-ერთი მათგანი (რომლის ნახაზსაც ქვემოთ ხედავთ) აღჭურვილი იყო ავტომატურ დამტენიანი კოშკურით, რომელშიც ეკიპაჟის ორი წევრი თავსდებოდა

წარმოების ეტაპზე (განხორციელდა რვა ლოტად) ტანკის გაუმჯობესების პირველი ღონისძიებები იქნა გატარებული. ამგვარად, მეხუთე პარტიიდან მოყოლებული, მანქანაზე დაყენდა ბალისტიკური გამომთვლელი (კომპიუტერი), რომელშიც გასროლების ბალ.მონაცემები ციფრული სახით ინახებოდა და სწრაფმოქმედი ხანძარსაწინააღმდეგო სისტემა, რომელიც საბრძოლო ნაკვეთურში იქნა დამონტაჟებული. მე-6 ლოტის მანქანებმა უკვე კორპუსისა და კოშურის დაცვის ახალი ტექნოლოგია მიიღეს (ეგრეთ წოდებული C-Technologie, ან C ტიპის ჯავშანპაკეტი), ხოლო მე-8 პარტიის ტანკებმა მიიღეს გაძლიერებული დაცვის მქონე სახურავი და ფსკერი და D-Technologie-ს ჯავშანპაკეტი.

ქვემოთ მოყვანილია Leopard 2-ის ყველა ძირითადი მოდელი, დაწყებული 1968 წლის პროტოტიპით (Keiler) და დამთავრებული 2019 წლის უახლესი Leopard 2 A7V-თი (სქემები გადიდებადია)

1983/84 წლებში, როდესაც ტანკი უკვე მასიურად იწარმოებოდა, დაიწყო მისი გაუმჯობესების კვლევები, რომლებმაც Leopard 2-ის შემდგომი განვითარების გზები უჩვენა (პროგრამა Kampfwertsteigerung (KWS) - საბრძოლო ფასეულობის ზრდა). კერძოდ საკმაოდ მარტივად მოხდა დაცვის დონის გაზრდა, რომლის დემონსტრირებაც, 1987 წელს ბრიტანეთში, Challenger 1-ის შემცვლელის გამოსავლენად განხორციელებულ კონკურსზე მოხდა. ეროვნული კვლევების შეფასების შემდეგ, Leopard 2-ის გაუმჯობესების ხანგრძლივვადიანი პროგრამა "KWS"-ის ტაქტიკური მოთხოვნა, არმიის შტაბმა, 1990 წლის მარტში გააკეთა.

1-ელ ეტაპზე უნდა გაზრდილიყო საცეცხლე ძალა (უფრო გრძელი ქვემეხის ლულისა და გაუმჯობესებული მახასიათებლების მქონე LKE II ტიპის ჭურვების წყალობით).

KWS-Stufe 2-ის (KWS-ის პროგრამის მე-2 ეტაპი) შედეგად მიღებული იქნა Leopard 2 A5. მანქანაზე დაყენებული იქნა კოშურის დამატებითი ჯავშან მოდულები, მძღოლ მექანიკოსის ამოწევადი სარქველი და თბოხედვის კამერით აღჭურვილი მეთაურის პერისკოპული სამიზნე PERI R 17A2

მე-2 ეტაპზე D ტექნოლოგიის პაკეტების წყალობით კიდევ უფრო გაუმჯობესდა დაცვის ხარისხი და თბოხედვის კამერით აღჭრვილი მეთაურის პერისკოპის დახმარებით მოხდა ღამით ბრძოლის წარმოების შესაძლებლობების ზრდა (ამ ეტაპის რეალიზაციის შედეგად მიღებული იქნა Leopard-2A5)

მე-3 ეტაპზე საცეცხლე ძალა და დაცვა კიდევ უფრო უნდა გაზრდილიყო (გაუმჯობესება მოიცავდა 140 მილიმეტრიან ქვემეხს, თუმცაღა ეს იდეა ახალი პლატფორმის სასარგებლოდ იქნა მიტოვებული). აღსანიშნავია, რომ ჯერ განხორციელდა KWS-ის მე-2 ეტაპი, რის შედეგადაც 1995 წელს მივიღეთ Leopard-2A5, ხოლო KWS-ის პირველი ეტაპის განხორციელების შედეგად 2001 წელს წარმოდგენილი იქნა Leopard-2A6.

KWS პროგრამის გაგრძელების ბაზა 120 მილიმეტრიანი L55 ტიპის ქვემეხით აღჭურვილი Leopard-2A6 გახდა. მაგალითად 2004 წელს 70 მანქანაზე ნაღმებისგან დაცვის საშუალებები იქნა დაყენებული (Leopard 2A6M), ხოლო 2014 წელს, კანადისთვის გადაცემული მანქანების დაბრუნების შემდეგ, მოხდა მათი Leopard 2A7-ად გადაკეთება. ამ ბოლო შემთხვევაში მანქანამ შემდეგი სახის აპგრეიდი განიცადა - დაყენდა 20 კილოვატის სიმძლავრის გენერატორი, კოშკურის კონდიცირების სისტემა და მეთაურის პანორამული სამიზნე აღიჭურვა თბოხედვის ახალი სისტემა Attica-თი, ასევე აღსანიოშნავია ბრძოლის ველის საინფორმაციო ველის მართვის უახლესი კომპლექსიც.

კორპუსისა და კოშკურის დაცვის უნიფიკაციისა და გაზრდის მიზნით გატარდა მთელი რიგი ღონისძიებები. საერთაშორისო სიტუაციის ცვლილების გამო (უკრაინის კონფლიქტი) ბუნდესვერის დაფინანსებამ კვლავ შეიძინა მნიშვნელობა, რის შედეგადაც გერმანიის არმიაში სატანკო ბატალიონების რიცხვის 4-იდან 6-მდე გაზრდა და ხმარებიდან მოხსნილი ტანკების კვლავ მწყობრში დაბრუნება გადაწყდა. ამ 104 მანქანის კონვერსიისა და მოდერნიზაციის შედეგად გერმანელებმა Leopard 2A7V უნდა მიიღონ. პროგრამის რეალიზაციის შედეგად გერმანიის არმიას მწყობრში 328 ტანკი ეყოლება. Leopard 2A7V (პირველი მანქანა გერმანიის არმიას 2019 წლის 29 ოქტომბერს მიეწდოა, ინფორმაცია იხილეთ ბმულზე - გერმანიისა და დანიის არმიებს პირველი Leopard-2A7V გადაეცათ) მიიღებს გაზრდილ ფრონტალურ დაცვას, მძღოლ-მექანიკოსის ღამის ხედვის ახალ ხელსაწყოს და საბრძოლო ნაკვეთურის გაგრილების გაუმჯობესებულ სისტემას.

Leopard-2A7-ს წინამორბედებისგან  შემდეგი დეტალებით გამოირჩევა: გენერატორი კორპუსის მარჯვენა ბორტის უკანა ნაწილში, კორპოუსის ბორტებზე დაყენებული დამატებითი დაცვის მოდულები და კოშკურაზე დაყენებული გაგრილების ახალი სისტემა

KWS პროგრამის ყველა ღონისძიება ტანკის საბრძოლო წონის გაზრდას იწვევს. ამგვარად Leopard-2-მა წარმოების დაწყებიდან A7V. ვერსიამდე ათ ტონიანი ზრდა განიცადა (რაც + 16,5 პროცენტია). ამძრაობის გაუარესების კომპენსირება რამდენიმე პუნქტში ტექნიკური ცვლილებებით შეიძლება დაკომპენსირდეს (მაგალითად საბორტე გადაცემათა კოლოფების გაუმჯობესება, გაძლიერებული მგრიხავი ღერძების დაყენება, გადაცემათა კოლოფშ ცვლილებების შეტანა, უფრო მყარი მუხლუხების გამოყენება). გრუნტზე კუთრი წნევის ზრდა (8,6 N/cm2 -დან 10,0 N/cm2 -მდე) და სავალი ნაწილის ზოგიერთი კომპონენტის გაზრდილი ცვეთა (გარბენის შემცირება) მაინც გარდაუვალ ფაქტად უნდა იქნას მიღებული.

Leopard-2A7V-ის დემოსნტრატორი. მანქანის კორპუსის ბორტზე ცხაურები გაგრილების სისტემის ნაწილს წარმოადგენს

დღეს არსებული გეგმების თანახმად Leopard-2-ის მწყობრიდან გაყვანა 2035 წლისთვის უნდა დაიწყოს და მისი ჩანაცვლება MGCS-ით (Main Ground Combat Systems) უნდა მოხდეს. ანგვარად 2039 წლისთვის, 60 წლიანი სამსახურის შემდეგ, მწყობრში Leopard-2-ების მცირე რაოდენობა დარჩება. ამიტომ არსებობს, 2025 წელს Leopard-2-ის გასაუმჯობესებლად, KWS-ის ბოლო პროგრამის ჩაშვების შემოთავაზება. მოდერნიზაციისა და გაუმჯობესების ხარჯები პროპორციულად უნდა შეესაბამებოდეს დარჩენილი 15 წლის სამსახურის ვადას. აუცილებელი ცვლილებებისა და გაუმჯობესებების არჩევისა მნიშვნელობა მიექცევა როგორც ტაქტიკურ, ასევე ლოჯისტიკურ ასპექტებს. ტაქტიკურ-ოპერატიული კუთხით გამოვლენილი ხარვეზები უნდა გამოსწორდეს. ხოლო მატერიალურ-ტექნიკური კუთხით დიდ როლს ტექნიკის დაბერება შეასრულებს. საბრძოლო ფასეულობის ამაღლების ზომები შეიძლება შეეხოს როგორც ცალკეული კომპონენტებს, ასევე სისტემების კონცეპტუალურ ცვლილებებს.

ავტორი: Rolf Hilmes

დასავლეთის ტანკების ჯავშანდაცვა (Abrams M1, Leopard-2, Challenger 1/2 და Leclerc)

ინტერნეტში საკმაოდ საინტერესო დოკუმენტები ვრცელდება - კონკრეტულად ამ ბოლო დროს 80-იანი წლების NATO-ს ბლოკის ტანკების დაცვის შესახებ რამოდენიმე საინტერესო დეტალი გახდა ცნობილი. ქვემოთ მოყვანილ სქემებზე (ყველა გადიდებადია), ასახულია Challenger-1-ისა და 2-ის, M1A2 Abrams-ის და Leclerc-ის ჯავშანმედეგობის მონაცემები წინიდან გარკვეული კუთხის ფარგლებში. ქვემოთ ასევე მოყვანილია ცხრილი, სადაც ასახულია დასავლეთის ტანკების ჯავშანმედეგობა (შეყვანილია Leopard-2) და საბჭოთა ქვეკალიბრული ჭურვებისა და ტსმრ-ების ჯავშანგამტანობა.

დასავლეთის ტანკების ჯავშანმედეგობა (შეყვანილია Leopard-2) და საბჭოთა ქვეკალიბრული ჭურვებისა და ტსმრ-ების ჯავშანგამტანობა

ცხრილის შემთხვევაში გასათვალისწინებელია შემდეგი დეტალები:

• Abrams M1-ის კორპუსის წინა დეტალის მედეგობა ბრიტანულ დოკუმენტებში უდრის 320 მილიმეტრს. M1A1 და M1A2-ისთვის ეს მაჩვენებელი 350 მილიმეტრია (M1E1 პროტოტიპზე კორპუსის წინა დეტალზე დამატებითი ჯავშნის იმიტატორია დამაგრებული, იხილეთ ფოტო ქვემოთ).

• Abrams-ის კოშკურის ჯავშანი ბრიტანულ დოკუმენტებში ± 25 °-ზე 350 მილიმეტრია, რაც 0 °-ზე მიახლოებით 400მმ იქნება.

• Challenger 1-სა და Leopard 2-ის მონაცემები (ვოლფრამის კარბიდიანი გულარის მქონე ძველი ქვეკალიბრულებისთვის) შეესაბამება  ± 30 °-ს.

• შვედეთის ტენდერიდან გაპარული მონაცემების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ C ტექნოლოგიის ჯავშნიანი Leopard 2A4-ის მონაცემებიც საკურსო კუთხის ± 30 °-ს შეესაბამება.

• CIA-ს დოკუმენტებში M1A1-სთვის კინეტიკური ჭურვების წინააღმდეგ 380 მილიმეტრია დაცვის დონე (არაა მინიშნებული საკურსო კუთხეები, სავარაუდოდ ± 25 °) - აღნიშნული ჯავშანი წესით მარტო ძველი, წოლფრამის კარბიდიანი გულარის მქონე ფოლადის ჭურვების წინააღმდეგ არ უნდა მუშაობდეს და უფრო ახალ საფრთხეებზეა გათვლილი.

• 1980 წლის დოკუმენტში Challenger 1-ის კორპუსის დაცვა 275 მილიმეტრს უდროის, სადაც პროგნოზირებულია დაცვის ხარისხი და ჭურვების გამტანობა.

• Leopard 2A4-ის გვიანდელმა ვერსიებმა გაუმჯობესებული ჯავშანპაკეტები მიიღეს. ყველა სხვა ძველი მოდიფიკაციები (А0-А3) უბრალოდ ჯავშნის გაუმჯობესების გარეშე გადაკეთდა Leopard 2A4-ად. პირველი თაობის ჯავშანპაკეტები 1979 წელს А0 მოდიფიკაციასთან ერთად ჩაეშვა სერიაში და ის 1979 წლიდან 1988 წალმდე გამოშვებულ ყველა Leopard-2-ზე (A0-დან A4-ის ჩათვლით) ყენდებოდა. 1988 წელს სერიაში წავიდა მეორე თაობის ჯავშანი, მას 1991 წელს მესამე თაობის ჯავშანი მოყვა - ეს ბოლო ორი მხოლო და მხოლოდ Leopard 2A4-ზე ყენდებოდა. შესაბამისად მნიშვნელობა აქვს რომელ წელშია გამოშვებული Leopard 2A4 და პლიუს ის დაბადებიდან Leopard 2A4-ია, თუ წინა მოდელების A4 დონდემდე მოდერნიზაციას წარმოადგენს.

M1E1 პროტოტიპზე კორპუსის წინა დეტალზე დამატებითი ჯავშნის იმიტატორი

წყარო - Contemporary Western Tank Rumble!

სწავლება IronTomahawk 18 - NATO-ს ყველა ტანკი ერთ სასროლეთზე

ლატვიაში, NATO-ს სამხედრო კონტინგენტმა, სატანკო სროლები გამართა. სწავლებაში, სახელწოდებით IronTomahawk 18, შემდეგი ქვეყნების მონაწილეობენ:

• აშს - M1A2 SEv.2
• გერმანია - Leopard-2A6
• ესპანეთი - Leopard-2A6
• პოლონეთი - PT-91
• დიდი ბრიტანეთი - Challenger-2

წყარო:
NATO paplašinātās klātbūtnes kaujas grupas piedalās militārajās mācībās “Iron Tomahawk”