დღის ფოტო (უფრო სწორედ ფოტოები)

უკრაინელი ფორმიანი ლამაზოები – რა მაცდურად იყურება ეს პირველი :)

ფსკოვის მედესანტეები უკრაინაში (upd)

უკრაინაში ტყვედ აყვანილი ფსკოველი მედესანტეების შესახებ არაერტხელ ვწერდი ბლოგზე. (უკრაინაში დატყვევებულ რუს მედესანტეტა ფოტოები, უკრაინაში დატყვევებულ რუსი მედესანტეები – ვიდეოები). 

ამჯერად გავრცელდა ვიდეო, სადაც მათი დატყვევების შემდგომი აღმზრდელობითი გაუსაუბრებაა აღბეჭდილი

P.S. ვიდეო 30 აგვისტოსაა გადაღებული და დღეს პირველად გავრცელდა ინტერნეტში.

F-22 სირიაში - Raptor-ის პირველი საბრძოლო გაფრენა

F–22–ების სამიზნე – საჰაერო იერიშამდე და იერიშის შემდეგ

კოალიციის ძალებმა ისლამური ხალიფატის წინააღმდეგ სამ ტალღად განახორციელეს საჰაერო იერიში, F–22–ები სამიდან მეორე ტალღაში იყვნენ. მათ იერიში IS–ის (Islamic State) სამეთაურო ცენტრზე 23 სექტემბერს მიიტანეს. სულ კოალიციამ ხალიფატის 22 სამიზნე გაანადგურა, რაზეც 200 ერთეული ავიაბომბი თუ რაკეტა იქნა დახარჯული. გამოყენებული საშუალებებიდან, 90% მართვადი შეიარაღება იყო. 

23 სექტემბერი – F–22–ების საჰაერო დარტყმა ხალიფატის მართვის ცენტრზე სირიაში

 გაფრენამდე

საჰაერო ტანკერი საბრძოლო ამოცანის ფარგლებში გასაფრენად ემზადებაKC-10

საბრძოლო გაფრენაში მონაწილეობას ოთხი F-22 ღებულობდა. გაფრენა გაერთიანებული არაბეთის საემირატოდან, კერძოდ კი ალ–დაფრას ავიაბაზიდან განხორციელდა. ოთხივე გამანადგურებელი ncrement 3.1 მოდიფკაციისა იყო (ყველაზე ახალგაზრდა გამანადგურებლები) და მათი მუდმივი დისლოკაციის ადგილი ვირჯინიის შტატში, ბაზა ლენგლი–იუსტისია.. აღსანიშნავია რომ ამ მოდიფიკაციის გამანადგურებლებს შეუძლიათ გამოიყენონ 8 ცალი 250 ფუტიანი ბომბი, აწარმოონ მაღალხარისხიანი აეროფოტოგადაღება და მოწინააღმდეგის რლს–თან რადიელექტრონული ბრძოლა. სირიაში მისიის დროს გამანადგურებლებმა თითო 1000 ფუნტიანი ბომბა ჩამოაგდეს. ბომბები GPS კორეკტირებადი იყო.

დარტყმის განხორციელების შემდეგ, გამანადგურებლებმა ჩრდილოეთ ერაყის თავზე, ტანკერ KC-10–დან განახორციელეს ჰაერში საწვავით გამართვა

 

დამატებით ფოტოები 26/27 სექტემბერს F–22–ის საბრძოლო ფრენებიდან

წყარო:

• F-22’s Takes First Shot Against Ground, Not Air, Target
• So What Took The F-22 Target Photo?
• The F-22 Raptor Bloodies Its Talons In First Attack Over Syria

დონეცკის საერთაშორისო აეროპორტი – უკრაინული ბრესტის ციხესიმაგრე

ბოლო ორი დღეღამის განმავლობაში აქ ტერორისტების ორი იერიში მოიგერიეს. დონეცკის აეროპორტის დამცველები – რეგულარული და მოხალისეთა ქვედანაყოფები, ურთულეს პირობებში იგერიებენ პრორუსი ტერორისტების იერიშებს. მოწინააღმდეგემ მათ, მათი მედეგობის გამო, "კიბორგები" შეარქვა.

– დონეცკის აეროპორტში უსაფრთხოდ მისვლა მხოლოდ ჯავშანმანქანით შეიძლება. თუმცა გასავლელი სულ რამდენიმე კილომეტრია. აქ ტერორისტთა დივერსიული ჯგუფები მოქმედებენ და მუდმივად ახორციელებენ ტერიოტრიის გაცხრილვას.

"ჯავშნის გარეშე აეროპორტში მიღწევა შეუძლებელია. ჩვენი მოსვლისთანავე მოწინააღმდეგე იწყებს სროლას", – ასეთია ოკუპირებული დონეცკის რეალობა.

"აქ მუდმივად ისვრიან შევენების გარეშე. გესმით? დაგვინახეს, რო გამოვედით და დაიწყეს ნაღმების სროლას. მაგრამ არაუშავს, ცხოვრება შეიძლება", – ყვება აეროპორტის ერთ–ერთი დამცველი.

აეროპორტის ტერიტორიაზე დახოცილი ტერორისტების გვამებია მოფენილი. უკრაინელმა ძალოვნებმა პრორუს სეპარატისტებს შესთავაზეს გვამების წაღება – ცეცხლის შეწყვეტის გარანტიაც კი მისცეს. მაგრამ რუსებმა უარი განაცხადეს (ძალიან ნაცნობი სიტუაციაა – რუსებს თავისები ფეხებზე ჰკიდიათ და მათთვის საბრძოლო ღირსება უცნობია). განსაკუთრები ბევრი გვამია სადისპეჩერო კოშკთან. ამ კოშკისთვის გამუდმებითი ბრძოლებია.

"კოშკი მნიშვნელოვანია იმით, რომ გაბატონებული სიმაღლე გააჩნია. აქედან ყველაფრის კონტროლი შეიძლება", – ყვება მებრძოლი.

დაწვრილებითი ვიდეოსიუჟეტი აეროპორტიდან

ამ აეროპრიტისთვის ბრძოლა ბოლო 4 თვეა არ შეჩერებულა – თავიდან რუსი ტერორისტები და დაქირავებული მებრძოლები რუსი ოფიცრების ხელმძღვანელობით, ცდილობდნენ აეროპორტის აღებას, მაგრამ წარუმატებლად. ბოლო ორი თვეა მათ დასახმარებლად რუსული რეგულარული ნაწილებიც გადაისროლეს – მაგრამ უკრაინელები, დიდი დანაკარგების მიუხედავად, ფეხსაც არ იცვლიან აეროპორტიდან.

"დიდგორი" საუდის არაბეთში

როგორც ცნობილია "დიდგორის" ბაზაზე შექმნილი სამედიცინო საევაკუაციო მანქანა საუდის არაბეთის არმიის კონკურსში ღებულობს მონაწილეობას:

"დიდგორი"–ს გამოცების ვიდეოსიუჟეტი, განსაკუთრებით მეორე ნაწილია საინტერესო, როდესაც მანქანა 150კმ/სთ ანვითარებს

უკრაინაში განადგურებული რუსული Т-72БА და Т-72БМ

უკრაინაში, დ.პ. სტარობიშევოსთან განადგურებული რუსული არმიის კუთვნილი Т-72БА и Т-72БМ

წყარო:

Уничтоженные у Старобешево российские танки Т-72БА и Т-72БМ. Фоторепортаж

დღის ფოტო რუსეთში

დღეს მოსკოვში მშვიდობის მარში ჩატარდა, რომელიც უკრაინის მხარდასაჭერად განხორციელდა. მარშის დროს რუსებმა ათასობით უკარინული დროშა აღმართეს და უკრაინულ ჰიმნს მღეროდნენ, დღის ფოტო კი ქვემოთ მოყვანილი ფოტოსურათი გახდა – ვინც გაიგო გაიგო:

Rafale–ბის საბრძოლო მისიის შესახებ დამატებითი ვიდეო და ფოტომასალა

რა გაირკვა ახალი ამ მისიის შესახებ

1. სამიზნე 4 GBU-12–ით დაამუშავეს, კიდევ 4 ცალი სათადარიგო უკან მოიტანეს. ჭკვიანური გადაწყვეტილებაა.
2. ფრენის ხანრგძლივობამ 5 საათს შეადგინა. ამ დროის განმავლობაში გამანადგურებლებმა C-135FR–ისგან სამჯერ განახორციელეს საწვავით გამართვა.
3. Atlantique გამანადგურებლებზე ადრე დაბრუნდა და გადასცემდა პირდაპირ გამოსახულებას შტაბში. ფოტო სავარაუდოდ მის მიერ გადაცემული ვიდეოდანაა ამოღებული.
4. გამანადგურებლის ჩამოვარდნის შემთხვევაში ფრანგ პილოტებს აშშ–ს სამაშველო–სამძებრო სამსახურები აზღვევდნენ.

 მიზნისკენ მიმავალი Rafale–ბი

 ....და უკან დაბრუნების მომენტი, დააკვირდით ბომბებს, ორ–ორი აქვთ დარჩენილი

 სამიზნე დარტყმამდე და დარტყმის შემდეგ

წყარო:

Еще подробности о вчерашнем французском налете. Фото, видео.

რუსი პრაპორშიკის მიმართვა თანამოძმეებს

დღეს რუსეთში "მშვიდობის მარში" ტარდება, ამ მოვლენასთან დაკავშირებით რუსი პრაპორშიკი თავის თანამოძმეებს მიმართავს. ტექსტს რუსულად წარმოგიდგენთ:

Настоящие офицеры и ненастоящий прапорщик

В детстве, как большинство мальчишек, я зачитывался патриотическими книжками о войне, Маресьев и Матросов были моими героями.
В юности я узнал про воинов-афганцев убивавших злых душманов, они были для мальчишек героями современности - эталонами мужества и силы.
На срочной службе в 95-м, мы, глупые 18-летние мальчишки, только что оторванные от мамки, писали рапорта об отправке нас в Чечню, в казармах было тошно, хотелось настоящей войны и подвига. Комбат, рвавший все эти рапорта - спасибо Вам.
Вернувшись на дембель в родную Псковскую область, вместо счастливых сверстников, я увидел ряды могил и горе их семей. Семьям сказали, что их сыновья герои, так как Россия спасала русских в Чечне. Спасала так "грамотно", что теперь русских в Чечне нет, а есть средневековое мусульманское мини-государство со своими законами и порядками. Про Афган, как выяснилось потом, нам тоже рассказывали не всё. Всё это я стал понимать гораздо позже, отслужив 16 лет в армии, мотаясь по съёмным углам и общагам, не получая денег, замерзая зимой и деля с товарищами одну пачку макарон на три дня. Осознание простой истины, что ЧЕЛОВЕК в России не значит ничего, и для власти он - расходное пушечное мясо, пришло ко мне не сразу. Я долго не хотел в это верить и принимать, ну как же: "ГЕРОИ, ВОЙНА, ПОБЕДА", по сравнению с этим мои лишения и трудности - ...уйня!
"Не холодно ли Вам?" - выслушивал я зимой насмешки прохожих, будучи в одном свитере. Просить у голодающих родителей денег мне не приходило в голову, им также полгода не платили зарплату как и мне. Делил военный скудный продпаёк на две части, большую часть - студентке сестре, меньшую себе. И мы жили этим месяц за месяцем. Я помню глаза такого же молодого прапорщика, когда я отдал ему весь свой паёк, потому что он только что заключил контракт и у него вообще ничего не было. Сейчас он офицер ФСБ и до сих пор благодарит меня за тот случай(!) при встречах. А я с теплом и благодарностью вспоминаю бабушку-консьержку общежития в котором мы жили - она, увидев как мы живём, принесла нам из дома свою кастрюльку, пару тарелок и кружек со словами: Мальчики, я знаю что у вас ничего нет - возьмите. Я помню как в военном санатории, вместе с другими военными, мучительно, не находя себе места,  не зная что сделать, невозможно было сидеть на месте, отчаянно ходил кругами, от новости к новости - утонул Курск. А потом я узнал что Путин не соизволил прервать отпуск, отверг помощь запада по спасению подводников  и назвал жён погибших моряков шлюхами, нанятыми за 10 долларов.
Я узнал, как стреляются Офицеры - из-за булки хлеба принесённой в голодную семью из солдатской столовой, и  видел жирных тыловиков ворующих у бойцов почти весь провиант. Я видел как мой друг лейтенант не мог позволить купить своей беременной жене яблок, он купил только одно яблоко. И это мы хорошо жили - брошенные семьи военных в Грузии собирали и заваривали траву вместо чая, а когда этой семье чудом удалось договориться сесть в военный транспортник, и лётчики дали дочке чай - та, попробовав, с восхищением воскликнула: "Мама - почему так вкусно?!", а мать заплакала - её дочь успела забыть что такое сахар. Командование их просто бросило. И не надо охранителям говорить что это было до Путина - Путин в это время был уже в команде, во власти и воровал продовольствие эшелонами.
Видел как раздаются ордена и медали - за взятки и знакомство, и как не замечают инвалидов вернувшихся с войны.  Видел как из армии уходят лучшие офицеры, а слабые спиваются. Видел в дешёвом магазине полковника из управления Генштаба, он подрабатывал охранником - нужно было кормить семью. Сам работал на двух-трёх работах, от охранника до главного инженера проектов. Сутки на дежурстве в армии  - сутки в охране, затем "рабочий день" и всё по кругу - почти все работали без выходных. Помню как Грачёва называли Пашей-мерседесом, а сейчас смешно это вспоминать - Сердюков украл миллиарды и уже на новой должности.  Видел глаза разведчиков вернувшихся из командировки из Европы, и в них была не радость возвращения на родину - а тоска, вина, боль и недосказанность. Слышал как кричал во сне мой друг-капитан, только что вернувшийся со второй чеченской - за время кампании у него не погиб ни один его солдат.
Я, прапорщик, в 98-м году подал в суд на полковника - начальника финансовой службы, полгода не выплачивающего зарплату и выиграл его.  Получил высшее образование, затем второе, выиграл ещё несколько судов - как мог боролся  с произволом и беспределом в армии, пару раз в сердцах писал рапорта на увольнение,  спасибо попались хорошие командиры - за принципиальность не любили, но уважали, не подписывали рапорта - шли навстречу. Во время "реформ" Сердюкова и ликвидации звания "прапорщик" не согласился с переводом на сержантскую должность (комиссия рассмотрела меня на офицерскую, но на неё взяли "сам понимаешь") и уволился, не дослужив до пенсии 4 года. Я ни разу об этом не пожалел, и благодарен армии за лучших друзей, которые у меня там появились.
Зачем я всё это рассказываю?
Вчера я выложил фото с призывом придти на Марш Мира, и в комментариях и репостах увидел: что я "форму купил", и мне " заплатил госдеп",  и я ненастоящий прапорщик, и тут же появились настоящие, истинные военные-патриоты проклинающие, клеймящие меня и грозящие убить при встрече. Убить видимо за Путина. Может какое-то новое поколение таких "настоящих офицеров" за 2 года повышенной зарплаты в армии успело вырасти?
Я не знаю кто там в комментах настоящий офицер и мне плевать что они кричат - настоящие офицеры не кричат.
Настоящие офицеры не выполняют преступных приказов - они отстаивают слово закона и служат своему народу, а не преступнику.
Настоящие офицеры, если не могут отстоять Конституцию и Закон, увольняются или стреляются, но не становятся преступниками.
Поэтому, повторю:

წყარო:

Настоящие офицеры и ненастоящий прапорщик

«Огонь запеклих не пече» - AR-15–ის ტუნინგი უკრაინულად

აშშ–ს კონსტიტუციის მეორე შესწორება დიდ სტიმულს აძლევს იარაღის თვითშემოქმედებას. წარმოგიდგენთ აშშ–ში მცხოვრები უკრაინელების ნამუშევარს. ავტორი მხატვარი გრიგორი როდინოვი

წყარო:

«Огонь ожесточенных не обжигает» - тюнинг AR-15 по-украински