Friday, December 20, 2019

China's first domestically-built aircraft carrier officially enters service

ჩინეთმა სრულიად საკუთარი აგებული ავიამზიდი "შანდონგი" მიიღო შეიარაღებაზე. ეს ჩინეთის ფლოტის შეიარაღებაზე არსებული მეორე ავიამზიდია, პირველი გადაკეთებული საბჭოთა "ვარიაგია". ამგვარად ჩინეთი ძალის გლობალური პროეცირების ლიგაში საბოლოოდ ჩაეწერა, რუსეთი კი კუზიას დაწვის შემდეგ დიდი ხნით ამოეწერა ამ ლიგიდან.

China has officially commissioned its first domestically-built aircraft carrier, the Shandong, a significant step forward in Chinese President Xi Jinping's ambitions for the country to field a world-class navy.
Xi attended the commissioning ceremony in the southern province of Hainan Tuesday, according to state-run media, where the Shandong finally entered service as part of the People's Liberation Navy.
According to state-run news agency Xinhua, Xi presented a Chinese flag and a certificate with the ship's official name to the ship's captain and political commissar.

The Shandong, which uses conventional rather than nuclear propulsion, is the second carrier in the Chinese fleet. China's first aircraft carrier, the Liaoning, a retrofitted Soviet-era vessel, was purchased from the Ukrainian government in 1998.

Both the Liaoning and the Shandong use ski-jump style ramps at the end of the flight deck to launch planes, a comparatively older technology compared to the United States Navy's preferred "catapult" technology.

Aircraft launched by catapults can get airborne quicker and with greater quantities of fuel and ammunition, giving them an advantage over Chinese planes, which rely on their own power when lifting off from ski-jumps.

The aircraft carrier's name was officially announced on Tuesday. Before then, it had been only known as the Type 001A. Both of China's aircraft carriers, the Shandong and the Liaoning, are named after coastal provinces close to Beijing.

According to Peter Layton, visiting fellow at the Griffith Asia Institute, the Liaoning was intended to act as more of a training vessel, whereas the Shandong is likely to be deployed in combat missions, positioning China alongside a select number of countries with global naval capabilities, including Russia, France, the US, and the United Kingdom.

'World class force'

The official launch of the carrier comes just a month after Chinese Defense Minister Wei Fenghe told his US counterpart Mark Esper that Washington must stop "flexing its muscles" in the South China Sea.

Naval competition between the two countries has increased in recent years, amid a sweeping Chinese moderation drive that has seen Beijing launch more submarines, warships, amphibious vessels and auxiliaries since 2014 than the entire serving navies of Germany, India, Spain, Taiwan and the United Kingdom.

China has the second largest military budget in the world, behind only the US. Speaking at a mass naval parade in the South China Sea in April 2018, Xi said the People's Liberation Navy needed to become a "world-class force."

There are even suggestions that the Chinese navy may be already be building its third aircraft carrier at a naval base in Shanghai, which will likely be more technologically advanced than both its sister ships.

The Shandong was launched to much fanfare in April 2017, before being sent out to sea trials just over a year later in May 2018.

The new aircraft carrier took slightly longer to finish its sea trials than its sister ship, the Liaoning, which experts said may have been due to the unexpected difficulties of building and outfitting the complex vessel from scratch.

"I think the politicians in the Chinese Communist Party didn't really comprehend the challenges of acquiring a carrier," said Malcolm Davis, senior analyst in Defense Strategy and Capability at the Australian Strategic Policy Institute.

"The Liaoning was relatively easy but the Type 001A and the vessels that follow her will be much more complex. I think the Chinese have got their work cut out for them."








Thursday, December 19, 2019

US Air Force names MH139 the MH-139A Grey Wolf

აშშ-ს არმიამ ვერტმფრენ MH139-ს სახელი მიანიჭა - მას MH-139A Grey Wolf (რუხი მგელი) ეწოდა. ვერტმფრენმა აშშ-ს არმიის შეიარაღებაზე მყოფი UH-1 უნდა ჩაანაცვლოს

რობოტოტექნიკა კორეული Hyundai-rotem-ისგან

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................

კორეული კონცერნის, Hyundai-rotem-ის, მიერ წარმოდგენილი რობოტექნიკის მთელი ოჯახობა.
Hyundai Rotem Company is developing future weapon systems, including future armored vehicles, hazard detection robots and wearable robots that enable future soldiers to complete their mission more quickly, safely, smoothly and efficiently within future warfare environments.


საცეცხლე მხარდაჭერის მანქანა 

სადაზვერვო მანქანა

საინჟინრო-გამნაღმველი

სხვადასხვა დანიშნულების რობოტოტექნიკა
 

Wednesday, December 18, 2019

Leclerc-ის შემადგენელი ნაწილების ფასეულობა

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................

80-იანი წლების მეორე ნახევარი, ტანკ Leclerc-ის პროტოტიპი

ფრანგულ ტანკ Leclerc-ს, ყველაზე ძვირი ტანკის მარკა საკმაოდ დიდიხანი ეჭირა. რეალური მისი ღირებულება მაინც უცნობი დარჩა, მაგრამ არსებობს საკმაოდ საინტერესო ციფრები, რომლებიც გვეუბნება თუ ტანკის მთლიანი ღირებულების რამდენ პროცენტს შეადგენს ესა თუ ის დეტალი. ცხრილი ფრანგული ჟურნალი Armee et Defence-ს 1989 წლის მაის-ივნისის ჟუნრალში იქნა გამოქვეყნებული და მის თანახმად შემდეგი ინფორმაცია ხდება ცნობილი:

დეტალის პროცენტი მთლიანი ღირებულებიდან:

  • პანორამული სამიზნე - 14,3%
  • ძრავა - 11,2%
  • ტრანსმისია - 6,2%
  • მემიზნის სამიზნე - 5,6%
  • ძირითადი სამიზნე - 4,1%
  • ავტომატური დამტენი - 4,1%
  • ელექტროძრავა - 3,6%
  • შასსი - 3,3%
  • კოშკურის ჯავშანი - 3,1%
  • საკიდარი - 3,0%
  • ელექტრონული მართვის სისტემა - 2,7%
  • ცეცხლის მართვის სისტემის გამომთვლელი სისტემა  - 1,9%
  • კოშკურა შეიარაღების გარეშე - 1,2%



ზემოთ მოყვანილიდან შემდეგის დასკვნაა შესაძლებელი: 
"ტანკის ღირებულების 65% ელექტრონიკაზე მოდის. ამასთან უნდა აღინიშნოს რომ მეთაურის პანორამული სამიზნე უფრო ძვირია, ვიდრე ტანკის ძრავა (14,3% და 11,2% შესაბამისად), მემიზნეს სამიზნე უფრო ძვირია ვიდრე ძირითადი შეიარაღება (5,6% და 4,1% შესაბამისად), ცეცხლის მართვის სისტემის გამომთვლელი მოწყობილობა უფრო ძვირია ვიდრე მთლიანი კოშურა შეიარაღების გარეშე (1,9% და 1,2% შესაბამისად)".
მთლიანი ამონაწერი ჟურნალიდან 

P.S. რა თქმა უნდა ელექტრონიკა გაცილებით გაიაფდა და შესაბამისად ეს პროცენტული მაჩვენებლები დღეისთვის შეიძლება სრულიად განსხვავებულად გამოიყურებოდეს.

ყველაზე მანევრული ვერტმფრენი - Agusta Westland Lynx AH.9A

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................


გინახავთ ყველაზე მანევრული ვერტმფრენი? ინებეთ ვიდეო და დატკბით ბრიტანული  Agusta Westland Lynx AH.9A-ს წარმოუდგენელი პირუეტებით

Tuesday, December 17, 2019

როგორ ჩაძირეს ამერიკელებმა საკუთარი ავიამზიდი

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................

სუპერ-ავიამზიდი USS America (CV-66)

სუპერ ავიამზიდი - ეს ამერიკული ძალის პროეცირების უმაღლესი ფორმაა და მსგავსი შესაძლებლობები სხვა არცერთ ქვეყანას არ გააჩნია. ეს ყველაზე ძვირადღირებული ხომალდებია - რომ არაფერი ვთქვათ მასზე ბაზირებულ შეიარაღებაზე. მომდევნო ათწლეულში Ford-ის კლასის ავიამზიდები, რომლებიც Nimitz-ის კლასის ავიამზიდებს ჩაანაცვლებენ, თითქმის კანადის სამხედრო ბიუჯეტი ეღირება და ეს მასზე ბაზირებული ავიაფრთის გარეშე. მაგრამ ის რაც ყველაზე შეუმჩნეველია, ეს ამ ხომალდების 6000 კაციანი პირადი შემადგენლობაა, რომლებიც ხომალდს სახლს უწოდებენ.

ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, საკმაოდ ძნელია წარმოიდგინო რომ ამერიკული სიძლიერის ეს სიმბოლო ბრძოლაში იქნეს დაკარგული, თუმცაღა ბოლო წლებში ჰოლივუდი ამ იდეით საკმაოდ ხშირად მუსირებს. მაგრამ რო დაფიქრდე, დღეს, როდესაც აშშ-ს მოწინააღმდეგეები აღმავლობის გზას დაადგნენ, მსგავსი სცენარი არც თუ ისე არარეალურად გამოიყურება. შესაბამისად, ისნი, ვისაც დავალებული აქვს ამ საზღვაო ლევიაფანების შექმნა, უნდა ითვალისწინებდნენ ამ რეალობას და მინიმუმ უნდა აკეთებდნენ იმას, რომ ხომადლის გადარჩენადობა ძაან მაღალ დონეზე აიყვანონ.

აშშ-ს საზღვაო ძალებმა 2000-იანების დასაწყისში ახალ სუპერ ავიამზიდზე დაიწყეს ფიქრი. მაგრამ ახალი ხომალდების სიცოცხლისუნარიანობის გაზრდის მიზნით, მათ ესაჭიროებოდათ ამ ხომალდებზე სხვადასხვა სახის შეიარაღების ეფექტისა და მათი გავლენის ზუსტი მონაცემები. პრობლემა იმაში მდგომარეობდა, რომ 50-იან წლებში, ავიამზიდ USS Forestall (CV-59)-ის მწყობრში ჩაყენების შემდეგ, ამერიკული სუპერ-ავიამზიდი არავის ჩაუძირავს. გადარჩენადობის, დაზიანებისა და ჩაძირვის მონაცემების მოდელირება უფრო ძველი და მცირე ზომის ავიამზიდების მაგალითზე ხდებოდა, რაც რათქმა უნდა ვერ გამოდგებოდა უნიკალურ მაგალითად.

ცივი ომის დასრულების შემდეგ, 90-იან - 2000-იან წლებში არაბირთვული ავიამზიდები შეიარაღებიდან იქნა მოხსნილი. ზოგიერთი ორგანიზაციები შეეცდანენ მათ შეძენას და მუზეუმებად გადაკეთებას, მაგრამ ხომალდები საკმაოდ დიდები და შესანახად ძაან ძვირები გამოდგნენ და ფლოტმა ისენი ჯართად გაყიდა. მაგრამ კოსნერვაციაზე მყოფი ავიამზიდებიდან ერთ-ერთს მტკივნეული, თუმცა ღირსეული აღსასრული ელოდა, ეს პატივი სუპერ-ავიამზიდ USS America (CV-66)-ს ერგო. ავიამზიდი Kitty Hawk-ის კლასისაა და მან თავისი აქტიური სამსახური 1996 წელს დაასრულა. მისი მწყობრიდან გაყვანის შემდეგ გადაწყდა, რომ ავიამზიდს სატესტო პლატფორმად გამოიყენებდნენ და სხვადასხვა შეიარაღების წინააღმდეგ მის გადარჩენადობას შეამოწმებდნენ. გამოცდებიდან მიღებული გაკვეთილები Nimitz-ის კლასის ავიამზიდის შექმნაში იქნებოდ აგათვალისწინებული. 

მიუხედავად იმისა, რომ ეს ხომალდისთვის ღირსეული სიკვდილი იყო, მაინც გამოჩნდა ოპოზიცია. განსაკუთრებით მასზე ნამსახურები ვეტერანებისთვის იყო ეს მტკივნეული - ხომალდი მონაწილეობდა ვიეტნამის ომში, სპარესთის ყურის კონფლიქტში, ლივიის თავზე საჰაერო ოპერაციებში და სხვა მრავალ წვრილ სამხედრო მისიებში. 31 წლიანი კარიერის განავლობაში ათობით ათასმა მეზღვაურმა უწოდა ამ ხომალდს "სახლი".

მიუხედავად ამ ყველაფრისა, აშშ-ს საზღვაო ძალები ურყევად იდგნენ თავიანთ გადაწყვეტილებაზე და 2005 წელს საბოლოოდ დაადასტურა გამოცდები ჩატარების გეგმა.

2005 წლის 19 აპრილს, ოპერაცია SINKEX-ის ფარგლებში, ავიამზიდი USS America, ბუქსირის დახმარებით ვირჯინიის ნაპირებიდან ასობით მილზე გადაიყვანეს. ლოკაციაზე მისვლის შემდეგ ხომალდის წნეხში გატარება დაიწყეს. ხომალდს აფეთქებდნენ წხალხაზის ძემოთ და წყალხაზის ქვეში. თითქმის ოთხკვირიანი მცდელობის შემდეგ ხომალდის ჩაძირვა მოხერხდა. 2005 წლის 14 მაისს ხომალდის კიჩო წხალხაზის ქვევით დაეშვა დაავიამზიდი ზღვის ფსკერისკენ გაემართა.

ქვემოთ მოყვანილ ფოტოზე, რომელიც ინტერნეტში არც თუ ისე დიდი ხნის წინ გავრცელდა, ასახულია წყალში ცხვირ ჩაყვინთული USS America (CV-66), რომლის გემბანსაც ოკეანის წყალი ეტყლაშუნება, მაგრმა ყველაზე საოცარი ამ ფოტოში ისაა, რომ ხომალდი ფაქტიურად დაუზიანებლად გამოიყურება.


ავიამზიდის ჩაძირვის ზუსტი ადგილმდებარეობა უცნობია - "ვირჯინიის ნაპირებიდან 300 მილზე მეტად მოშორებული", ასეა ნათქვამი ოფიციალურ წყაროებში, ასევე საკმაოდ საინტერესოა ჩაძირვის სიღრმეც - მიახლოებით 17 000 ფუნტი (მიახლოებით 5200 მეტრი). აშკარაა, რომ აშშ-ს ფლოტის არ სურდა რომ ვინმეს ჩაძირული ხომალდი შეესწავლა.

SINKEX-ის ამ სწავლების შედეგები დღემდე საიდუმლოა, ასევე გასაიდუმლოებულია ამ ღონისძიების ვიდეო და ფოტო მასალაც. როგორც ჩანს ამერიკელებმა ამ ცდებიდან მიღებული შედეგები ფართოდ გამოიყენეს USS Gerald R. Ford (CVN-78)-ის შექმნისას.

USS America (CV-66)-ის ჩაძირვიდან ცოტა ხანში გადაღებული ფოტოსურათი

მიუხედავად იმისა რომ USS America (CV-66) ოთხი კვირის განმავლობაში განიცდიდა აფეთქებებსა და იერიშებს, მისი ჩაძირვა მაიანც ვერ მოხერხდა. საბოლოოდ ავიამზიდი მისი დემონტაჟის ჯგუფმა სპეციალურად ჩაძირა - ამ ფაქტიდანაც კი გასაგები ხდება, რომ ავიამზიდი საკმაოდ მყარი და გამძლე იყო და მას დიდი საბრძოლო ზიანის გადატანა შეეძლო. ყველაზე დიდი კითხვა შემდეგში მდგომარეობს - არის თუ არა დღევანდელი ავიამზიდები უკეთესი თუ არა, მსგავსი გამძლეობის მაინც?

ინტერნეტში ასევე გავრცელდა ამ მოვლენის უფრო ფართო კუთხით გადაღებული ფოტოსურათი, მასზე კარგად ჩანს წყალქვეშ წასული გემბანის წინა ნაწილი. ფოტო სავარაუდოდ სადღაც პენტაგონშია ჩამოკიდებული.


ასევე ცნობილია, რომ გამოცდების დროს, ავიამზიდის ანგარებში, სამსახურიდან მოხსნილი ოჰაიოს ეროვნული გვარდიის A-7D-ები იყო განთავსებული. რეაქტიული თვითმფრინავები ავიამზიდზე სამიზნე რაიონში გაყვანამდე ჩაიტვირთა. ამ ყველაფრიდან გამომდინარე ამერიკელები ავიამზიდის ანგარში განთავსებულ თვითმფრინავებზე აფეთქების ფაქტორების გავლენის დადგენასაც შეეცადნენ.

Monday, December 16, 2019

კომპანაია "Сухой"-ს პერსპექტიული გამანადგურებელი С-22


მოკლედ Су-47 ყველამ იცის - ეს სუხოის მიერ შექმნილი უარყოფითი ისრისებრი ექსპერიმენტალური გამანადგურებელია (იხილეთ ქვედა ფოტოზე). სწორედ მაგ პროექტის დაწყებისას სუხოიმ პირველ ფოტოზე ასახული მაკეტი შექმნა - ეს უარყოფითი ისრისებრი ფრთის მქონე გამანადგურებლის, С-22-ის სრულზომიანი მაკეტია.



მაკეტი "Сухой"-ს საკონსტრუქტორო ბიუროს მიერ 80-იან წლებში მე-5 თაობის გამანადგურებლის - С-22-ის - შექმნის მცდელობის ფარგლებში იქნა აგებული. პროექტი ითვალისწინებდა უარყოფითი ისრისებრი ფრთასხმულობის მქონე, ორძრავიანი და დაბალი შემჩნევადობის გამანადგურებლის შექმნას (ფოტო საიუბილეო გამოცემა "80 лет ОКБ Сухого"-შია გამოქვეყნებული).

პროექტის შედეგად შექმნილი Су-47

Sunday, December 15, 2019

SURENA - ირანული ანთრომპომორფული რობოტი

სანამ სტატიას წაიკითხავთ, გთხოვთ გადახვიდეთ მითითებულ ბმულზე (ყავისფრად მონიშნული ტექსტი) და მოიწონოთ ჩვენი სამხედრო თემატიკის გევრდი - No Man's Land

................................................................................................................................................................................

ირანმა მე-4 თაობის ანთროპომორფული რობოტი Surena წარადგინა


რობოტის წარდგენის. ცერემონიალი  თეგერანის უნივერსიტეტის საინჟინრო ფაკულტეტზე გაიმართა. ცერემონიალს მეცნიერულ-ტექნიკურ საკითხებში ირანის ვიცე პრეზიდენტი შორენ სატტარი ესწრებოდა.


რობოტის შექმნაზე 4 წელი დაიხარჯა. მისი სიმაღლე 170 სანტიმეტრია და 70 კილოს იწონის.